[ فضيلت تولّا به ولايت الهى و دورى از ولايتِ غير خدا ] وَ اْعلَمُوا أيَّتُهَا الْعِصَابَةُ أنَّ السُّنَّةَ مِنَ اللَّهِ قَدْ جَرَتْ فِى الصَّالِحِينَ قَبْلُ . وَ قَالَ : مَنْ سَرَّهُ أنْ يَلْقَى اللَّهَ وَ هُوَ مُؤمِنٌ حَقّاً حَقّاً فَلْيَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذيِنَ آمَنُوا ، وَ لْيَبْرَأْ إلَى اللَّهِ مِنْ عَدُوِّهِمْ ، وَ يُسَلِّمُ لِمَا انْتَهَى إلَيْهِ مِنْ فَضْلِهِمْ ؛ لأِنَّ فَضْلَهُمْ لا يَبْلُغُهُ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لا نَبِىٌّ مُرْسَلٌ وَ لا مَنْ دُونَ ذَلِكَ ؛ أَلَمْ تَسْمَعُوا مَا ذَكَرَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِ أَتْباعِ الأْئِمَّةِ الْهُدَاةِ وَ هُمُ الْمُؤمِنُونَ ؟ قَالَ : « فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً » « 1 » فَهذَا وَجْهٌ مِنْ وُجُوهِ فَضْلِ أَتْبَاعِ الأْئِمَّةِ فَكَيْفَ بِهِم وَ فَضْلِهِمْ ؟ و بدانيد - اى طايفهء شيعه - كه سنّت و طريقهء الهى جارى شده در خوبان كه پيش از شما بوده‌اند ( ؛ يعنى شما دل‌تنگ مباشيد از آن كه از مخالفان ، آزار و ايذا به شما مىرسد و از جهت تشيّع و متابعتِ ائمّه عليهم السلام به تقيّه و خوف ، مبتلا هستيد و در دنيا ، مصيبت‌ها و تَعَب‌ها به شما مىرسد ؛ زيرا كه صالحان و خوبان كه پيش از شما بوده‌اند ، چنين بوده « 2 » و از اين راه به مراتب عاليه رسيده‌اند . و ممكن است كه مراد ، آن باشد كه همچنان كه صالحانِ امّت‌هاى سابقه به تولّا و تبرّا و قبول فضائل انبيا و ائمّه ، در سِلك صالحان مُنتظم شده‌اند ، شما نيز بدونِ اين امور ، از جملهء صالحان نخواهيد بود . و شايد كه آخر كلام ، قرنيهء اين معنى باشد ، و معنى اوّل ، اظهر است . بعد از آن فرمود كه : كسى كه خواهد كه لقاى الهى را باايمان دريابد ، پس بايد كه خداى - عزَّ و جلَّ - و رسول او صلى الله عليه و آله ا و ائمّه عليهم السلام را دوست دارد و از دشمنان ايشان ، بيزار باشد و از فضائل ايشان ، آنچه به او برسد ، قبول كند و در مقام انكار و استبعاد در نيايد ؛ زيرا كه به مرتبهء فضل و شرف ايشان نمىرسد ، نه فرشتهء مقرّب ، و نه پيغمبر مُرسَل ، و نه كسى ديگر كه از اين مرتبه ، پايين‌تر باشد . آيا نشنيده‌ايد شما آنچه خداى از فضل اتباعِ « 3 » ائمّه - كه راه‌نماى خلايق‌اند - ياد كرده و مؤمنان ايشان‌اند ، فرموده كه : « اين جماعت با آنها خواهند بود كه خداى - عزَّ و جلَّ - دربارهء ايشان ، انعام و احسان فرموده از انبيا و صدّيقان و شهدا و صلحا . و ايشان ، خوبْ رفيقان‌اند ! » ؟

--> ( 1 ) . سورهء نساء ، آيهء 69 . ( 2 ) . ج : « بوده‌اند » . ( 3 ) . الف و ب : - « اتباع » .